Είμαστε κοντά στο να κατανοήσουμε τη βάση της συνείδησης μας;

Γράφει η  Δρ. Τζούλια Μισιτζή

Αποστολή της νευροεπιστήμης, είναι να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά με βάση τις δραστηριότητες του εγκεφάλου, να εξηγήσει πως εκατομύρια νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο λειτουργουν για την παραγωγή της συμπεριφοράς μας και πως το περιβάλλον επηρεάζει τα κύτταρα αυτά.

Το τελευταίο ίσως όριο της επιστήμης, η έσχατη πρόκλησή της είναι να κατανοήσει τη βιολογική βάση της συνείδησης.

Δύο ομάδες νευροεπιστημόνων, με διαφορετικές θεωρίες σχετικά με τη βιολογική βάση της συνείδησης, σκοπεύουν να εργαστούν μαζί σε έναν κοινό στόχο, να διερευνήσουν πώς δημιουργείται η συνείδηση ​​στους εγκεφάλους μας. Τα πειράματα της έρευνας θα διεξαχθούν το 2021 σε 500 εθελοντές σε έξι τοποθεσίες στην Αμερική, τη Βρετανία, την Κίνα και τις Κάτω Χώρες.

Η μία ομάδα με επικεφαλής τον  Dr Tononi, του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, πιστεύει ότι η συνείδηση ​​είναι άμεση συνέπεια των συνδέσεων των νευρώνων μέσα στον εγκέφαλο και υποστηρίζει ότι όσο περισσότερο οι νευρώνες αλληλεπιδρούν ο ένας με τον άλλο, και όσο πιο περίπλοκο είναι το δίκτυο που προκύπτει, τόσο περισσότερο το εν λόγω άτομο αισθάνεται ότι είναι συνειδητό.

Επειδή τα μέρη ενός ανθρώπινου εγκεφάλου όπου η νευρωνική συνδεσιμότητα είναι μεγαλύτερη και πολυπλοκότερη είναι οι περιοχές της αισθητηριακής επεξεργασίας, -συγκεκριμένα, ο οπτικός φλοιός- σύμφωνα με αυτήν τη θεωρία εκεί εδράζεται η ανθρώπινη συνείδηση. Οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας βλέπουν τη συνείδηση ως μια αναδυόμενη ιδιότητα νευρικής πολυπλοκότητας που μπορεί να υπάρχει σε διαφορετικούς βαθμούς, και θα μπορούσε, να μετρηθεί ως αριθμός.

Από την άλλη πλευρά, ο Δρ Dehaene, ο οποίος εργάζεται στο Collège de France, στο Παρίσι, εκτιμά ότι η δράση, όταν πρόκειται για συνείδηση, περιλαμβάνει ένα δίκτυο περιοχών του εγκεφάλου – ιδιαίτερα του προμετωπιαίου φλοιού. Αυτό το μέρος του εγκεφάλου λαμβάνει αισθητηριακές πληροφορίες από άλλες περιοχές του, τις αξιολογεί και τις επεξεργάζεται και στη συνέχεια, στέλνει την τροποποιημένη έκδοση σε άλλες περιοχές, για να δράσει. Είναι η δραστηριότητα της αξιολόγησης, της επεξεργασίας και της μετάδοσης δηλαδή που δημιουργεί συναισθήματα συνείδησης.

Η διάκριση μεταξύ των δύο θεωριών, θα ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για την επιστήμη. Θα είχε επίσης συνέπειες για το πόσο εύκολο θα ήταν να οικοδομήσουμε έναν υπολογιστή, ένα ρομπότ που θα έχει συνείδηση!

Άποψη μου είναι ότι θα συμβεί.

Πηγη: healthyvoice.gr