ΙΣΡΑΗΛ>Η Βίλα της Ζούγκλας ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 70 ΧΡΟΝΙΑ

Ο Πρόεδρος του Ισραηλινοελληνικού Επιμελητηρίου κ. Σάμπυ Μιωνής γράφει αποκλειστικά στο “Κουρδιστό Πορτοκάλι” για την Ιστορία του Κράτους του Ισραήλ που το 2018 συμπληρώνει 70 ΧΡΟΝΙΑ ζωής!

Χρόνια Πολλά στη “Βίλα της Ζούγκλας “!

Γράμμα από το Τέλ Αβίβ

Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ, που τυχαίνει να είναι και ο περισσότερο παρασημοφορημένος στρατιώτης στην Ιστορία του Ισραηλινού Στρατού, είχε πει πριν από χρόνια ό,τι “το Ισραήλ είναι μια βίλα μέσα στην ζούγκλα”.

Τι είναι όμως αυτό που έκανε το Ισραήλ μια Βίλα μέσα στην Ζούγκλα να συμπληρώσει σχεδόν 70 χρόνια ζωής σημαδεμένα από πολέμους και τρομοκρατικές επιθέσεις;

Η απάντηση μάλλον βρίσκεται σε μια φράση που ο Σιμόν Πέρεζ είπε λίγο πριν πεθάνει:“Η μεγαλύτερη συνδρομή του Εβραϊκού λαού προς την ανθρωπότητα είναι το ότι παραμένει πάντα ανικανοποίητος”.

Στις 14 Μαΐου 1948, ο Μπεν Γκουριόν ανακοίνωσε την σύσταση του Κράτους του Ισραήλ.

Την επόμενη κιόλας μέρα, εφτά αραβικά κράτη κήρυξαν πόλεμο εναντίον του νεοσύστατου κράτους με σκοπό να το εξαφανίσουν πριν ακόμα καλά καλά πάρει σάρκα και οστά. Το ότι το Ισραηλ που τότε είχε μόνο 600,000 Εβραίους κατάφερε να επιβιώσει είναι ένα πραγματικό θαύμα. Το πρώτο από πολλά θαύματα που ακολούθησαν, μεγάλωνοντας και δυναμώνοντας το μικρό αυτό κράτος προσφύγων από όλον τον κόσμο. Οι διαχρονικοί ζηλόφθονες θέλουν να πιστεύουν ότι το Ισραήλ επιβίωσε εξαιτίας της βοήθειας “ξένων δυνάμεων”.

Η αλήθεια είναι όμως πολύ διαφορετική. Κανένα κράτος δεν δέχτηκε να προμηθεύσει με όπλα το νεοσύστατο τότε κράτος για να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ούτε οι ΗΠΑ, ούτε φυσικά και οι Ευρωπαίοι που είτε με την δράση τους, είτε με την αδράνεια τους, είχαν μόλις οδηγήσει έξι εκατομμύρια Εβραίους στον θάνατο.

Οι μόνοι που βοήθησαν το αμυνόμενο Ισραήλ ήταν οι ίδιοι οι Εβραίοι που παρ΄ όλη την ανέχεια τους ακριβώς μετά το Ολοκαύτωμα, προσέφεραν το υστέρημά τους για την Επιβίωση του. Αυτό συνέβη γιατί δυστυχώς  γνώριζαν καλά ότι η επιβίωση τους ως λαός ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιβίωση του Ισραήλ.

Έτσι, η Γκόλντα Μέιρ, τότε υπουργός εξωτερικών, κατάφερε να μαζέψει χρήματα και να αγοράσει ένα υποτυπώδες οπλοστάσιο από την τότε Τσεχοσλοβακία.

Τα λιγοστά αυτά όπλα βοήθησαν το μικρό Ισραήλ να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να επιβιώσει.

Απο τότε έχουν περάσει ακριβώς 69 χρόνια και το Ισραήλ σήμερα ειναι αγνώριστο.

Οτι τού λείπει σε μέγεθος (είναι μικρότερο απο την Πελοπόννησο) το έχει σε ευρηματικότητα.

Δεν είναι τυχαίο ότι το έχουν ονομάσει Start up Nation.

Το Ισραήλ εχει ηγετική θέση στις Νέες Τεχνολογίες και ανά πάσα στιγμή, τουλάχιστον 3,000 start up εταιρίες λειτουργούν στην χώρα.

Το κρατικό Weitzman Institute θεωρείται ένα απο τα πλέον κορυφαία ερευνητικά κέντρα στον κόσμο και το Technion Institute of Technology θεωρείται εφάμιλλο του αμερικανικού ΜΙΤ.

Το Ισραήλ εχει αναλογικά τους περισσότερους Νομπελίστες στον κόσμο.

Όλες οι μεγάλες εταιρίες Τεχνολογίας όπως για παράδειγμα η Google, η Facebook, η Intel και η Microsoft έχουν ερευνητικά κέντρα στο Ισραήλ και κάθε χρόνο αγοράζουν δεκάδες ισραηλινές εταιρίες, ξοδεύοντας δισεκατομμύρια δολάρια.

Πριν μερικούς μήνες, η Intel αγόρασε την ισραηλινή Mobileye για 15 δις δολάρια!

Τα cafe του Τέλ Αβιβ είναι γεμάτα νέους ανθρώπους με laptops που ανταλλάσσουν ιδέες για νέες τεχνολογίες και start ups. 

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που δημιουργήθηκε απο αναξιοπαθούντες Εβραίους για να υποδεχτούν ακόμα περισσότερους αναξιοπαθούντες αδελφούς τους,κυνηγημένους απο τους πολέμους και τον αντισημιτισμό.

Εξίσου σημαντικό είναι οτι το Ισραήλ εχει καταφέρει να χτίσει δυνατές κοινωνικές δομές και ανεξάρτητους θεσμούς που εξυπηρετούν τους πολίτες.

Η Δικαιοσύνη είναι από τις πλέον ανεξάρτητες και αυτό δεν είναι ευεργετικό μόνο για την κοινωνία , αλλά και για τις Επενδύσεις. Γιατί χωρίς ανεξάρτητη, ανεπηρέαστη Δικαιοσύνη, καμία χώρα δεν μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις.

Το γεγονός ότι ένας πρώην Πρόεδρος και ένας πρώην Πρωθυπουργός κατέληξαν στην φυλακή για αδικήματα που σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα θα θαβόντουσαν κάτω απο το χαλί, είναι ενδεικτικό του τρόπου λειτουργίας της.

Στο Ισραήλ το κράτος δεν είναι απέναντι στον πολίτη, αλλά δίπλα του.

Γι αυτό και οι πολίτες στέκονται στο πλευρό του κράτους.

Αγόρια και κορίτσια υπηρετούν στον στρατό με υπερηφάνεια και αίσθημα χρέους, όχι υποχρέωσης. Μάλιστα, τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών, επιδιώκουν να υπηρετήσουν στις πιο δύσκολες μονάδες. Ο Εθελοντισμός είναι κάτι που θεωρείται δεδομένο και οι πλούσιοι απολαμβάνουν κοινωνική καταξίωση οχι εξαιτίας του πλούτου τους, αλλά εξαιτίας της Φιλανθρωπικής τους δράσης.

Το Ισραήλ λοιπό, αυτό το κράτος των Ανικανοποίητων Εβραίων, γιορτάζει φέτος τα 69 και είναι ο μεγαλύτερος φόρος τιμής που εμείς, οι Απόγονοι των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, μπορούμε να αποδώσουμε στους δολοφονημένους προγόνους μας.

Σάμπυ Μιωνής

Πρόεδρος του Ισραηλινοελληνικού Επιμελητηρίου

%d bloggers like this: